Hasret

Gül dudaklarında çatlamış selvi düşlerin
Durduğum gözlerde artık sonbahar yağıyor.
Teninin kokusu beni içeriden sessizce ıslatan
Dev bir kasırga sanki tüm ışıkları kaplıyor.
Sesinin kıymetinden ayrılmak ne kadar zor
Pırıltılı kahkahalar artık gölgesini bırakıyor.
Saçlarının yansıması parlayan bir ateşböceği
Gönül perdesi o koyu kızıl alevde yanıyor.
Bu hasret garipliğinin yırtılmış gömleğimi
Sensiz açan gökyüzünün mavisi eskiyor.
Gecenin yarısında gözyaşının mürekkebi
Herkes kendi uçurumuna bir taş atıyor.


LØRD



2 yorum:

  1. Harika elinize yüreğinize sağlık

    YanıtlaSil
  2. Beğendiğinize sevindim.
    şair değilim lakin şiir okumayı özellikle dinlemeyi çok severim. Öyle içimden geldi bir kaç mısrada ben karaladım.

    YanıtlaSil